Metody badania ekstraktów roślinnych

Metody badania ekstraktów roślinnych

HPLC, TLC, UV, co oznaczają te tajemnicze skróty? To metody, które służą do badania ekstraktów roślinnych. Pozwalają na poznanie ich składu i możliwości leczniczych, udowadniają, że leki roślinne potrafią zdziałać wiele, nie tylko jako dodatek do terapii…


RELAN – STRES, NERWY, USPOKOJENIE
czysty skład
aż 8 substancji aktywnych
3 opatentowane składniki
wegański


 

Rośliny nie tylko produkują dla nas życiodajny tlen. Przede wszystkim są źródłem wielu substancji aktywnych. Związki takie jak węglowodany, białka, tłuszcze to jedynie ich niewielka część. Z punktu widzenia wpływu roślin na nasze zdrowie niezwykle ważne są inne związki, takie które pomagają przetrwać roślinom w niesprzyjających warunkach środowiska. Właśnie te substancje cechują się wysoką aktywnością biologiczną i ogromnymi możliwościami leczniczymi. Nie na darmo przecież leki roślinne są stosowane z powodzeniem zarówno w medycynie, jak i w fitoterapii. Skąd o tym wiemy?

Kiedyś uczeni, aby potwierdzić właściwości lecznicze danej rośliny, przez wiele lat mozolnie obserwowali jej wpływ na zdrowie, a następnie skrupulatnie zapisywali swoje wnioski. Obecnie z pomocą przychodzi nam nauka i jej nowoczesne sposoby. Farmakognozja to nauka, która zajmuje się badaniem roślin leczniczych.

HPLC, TLC, UV – metody badania ekstraktów roślinnych

Aby potwierdzić skuteczność substancji aktywnej zawartej w roślinie musimy ją na początku w tej roślinie odnaleźć. Jakie metody nam w tym pomagają? Przede wszystkim analiza ekstraktów roślinnych przy pomocy metod chromatograficznych i spektroskopowych.

Analiza składu ilościowego i jakościowego ekstraktu roślinnego to podstawa, by poznać jego właściwości biologiczne. Jak podkreślają specjaliści w tym temacie, ze względu na ogromną różnorodność chemiczną związków znajdujących się w roślinach, nie jest to zadanie łatwe.

Chromatografia cieczowa – pozwala na analizę jakościową i ilościową ekstraktów roślinnych. Do najbardziej skutecznych metod należą, często stosowane zamiennie techniki:

  • HPLC – wysokosprawna chromatografia cieczowa oraz
  • TLC, HPTLC – chromatografia planarna, te techniki są mniej czułe niż HPLC. Jednak są często stosowane ze względu na swoje zalety, jakimi m.in. są: prosta aparatura, możliwość badania nawet kilkunastu próbek jednocześnie czy możliwość powiązania z innymi technikami.

Zastosowania metod chromatografii cieczowej

  • izolacja związków występujących w ekstraktach,
  • badania identyfikacyjne z zastosowaniem metod chemicznych, w porównaniu do występujących w literaturze wzorców,
  • badania jakościowe i ilościowe związków czynnych, które potwierdzą z jakim konkretnie związkiem mamy do czynienia oraz jaka jest jego jakość.

Metody spektroskopowe z kolei służą do badań nad strukturą związków znajdujących się w ekstraktach roślinnych. Stosuje się je razem z chromatografią, szczególnie gdy mamy do czynienia z nowymi, nieznanymi związkami. Do technik tych należą:

  • Spektroskopia w nadfiolecie (UV), tą metodą możemy oznaczać zarówno substancje organiczne, jak i nieorganiczne, technika UV wykorzystuje przejścia energetyczne zachodzące w cząsteczkach, które jest spowodowane przez absorpcją promieniowania elektromagnetycznego w zakresie nadfioletu.
  • Spektroskopia w podczerwieni (IR).
  • Spektrometria masowa.
  • Magnetyczny rezonans jądrowy.

Metody takie jak HPLC, TLC czy UV służą do analizy substancji aktywnych, jakie znajdują się w ekstraktach roślinnych. Pozwalają na odkrycie nowych i pomagają w badaniach nad substancjami, które już znamy i niewątpliwie korzystnie wpływają na rozwój fitoterapii.

Bibliografia:

  • Krauze-Baranowska M., Malinowska I., Zastosowanie metod chromatograficznych i spektroskopowych w analizie fitochemicznej wybranych surowców roślinnych (cz. I i II), https://tiny.pl/7frzh, https://linkd.pl/skr2 (dostęp: 29.07.2020).
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Spektrofotometria
Kliknij aby ocenić!
[Głosów: 2 Średnia: 5]